1- به رابطه صمیمی میان خود وهمسرتان بسنده نکنید وبه او احترام بگذارید .احترام گذاردن به همسر موجب کوچک شدن شما نمی شود بلکه حق شناسی وصف ومودت شما را اثبات خواهد کرد . با این کار همسرتان احساس شخصیت می کند وبه زندگی دلگرم می شود .افزون بر این احترام به همسرتان سبب می شود که او در انجام مسیولیت هایش توانمندتر گردد. در ضمن او نیز احترام شما را حفظ خواهد کرد وبدین سان عزت نفس هردوی شما بیشتر خواهد شد.

2- به یاد داشته باشید شما هستید که می توانید همسر خود را نزد دیگران برارج یا بی مقدار کنید. بی شک هر جی بر ارزش او بیفزایید بر ارزش خود افزوده اید.

3- در قلب خود به همسرتان احترام بگذارید وآن را در رفتار خود نیز ابرازکنید وبه شخصیت . نظر.سلیقهوشغل او در خانه احترام بگذارید.

4- در غیاب همسرتان از او تعریکنید ودر جمع از او تمجید نمایید. …

…

امام توجه ویژه ایی نسبت به ماه رمضان داشتند وملاقاتهای خود را در این ماه تعطیل میکردند وبه دعا وتلاوت قرآن و… می \رداختند . ایشان می گفتند « خود ماه مبارک رمضان» کاری است.

ونیز ایشان در این ماه دگرگونی خاصی متناسب با این ماه در زندگی خود ایجاد می کردند به گونه ایی که این ماه را  سراسر به تلاوت قران مجید ودعا مشغول می شدند.

وتوجه ویژ ه ایی به نوافل داشتند وهرگز نوافل را ترک نمی کردند . 

نجف اشرف با آن گرمای شدید ماه مبارک رمضان را روزه می گرفتند وبا اینکه در سنین \یری بودند وضعف بسیار داشتند تا نماز مغرب وعشا را به همراه نوافل به جای نمی آوردند . افطار نمی کردند وشبها تا صبح نماز و دعا می خواندند..

سایت افق حوزه

افکاری که دل را مشغول می کند دو قسم اند:

اول : افکاری که محرک آدم بر عملی ، وموجب رغبت بر آن عمل ، واراده آن فعل می شود. وآن بر دو قسم است :

زیرا که آن فعلی که محرک آدمی بر به جا آوردن آن می شودیا فعل خیر است یا فعل بد.

دوم: افکاری که محرک بر فعلی ومبدا عملی نیستند بلکه محض خیال ومجرد فکر وتصور است، اگرچه که بواسطه آنها نفس را

صفائی یا کدورتی حاصل شود که باعث بعضی افعال خیر یا شر گردد . وآن نیز بر دو قسم است : اول: خیالات محموده وافکار

نافعه . وتفضیل آنها مذکور خواهد شد. دوم: افکار فاسده وآمال کاذبه . و از برای آن انواع بسیار است ، مانند آرزو کردن ، یعنی

تمنای چیزهایی کردن که بوجود نمی آید . وتصور آنها را کردن مانند اینکه در دل بگذرانند که کاش فلان کار را نکرده بودم،

یا فلان کار را کرده بودم. وکاش فلان طفل من نمرده بود وحال بزرگ شده معین ویاور من بود . وکاش فلان چیز را خریده بودم

یا فروخته بودم، وامثال اینها.

وبسا باشد که در قوه واهمه ، خبائث وردائتی حاصل شود که در اغلب تصور وقوع مکروهات ، وخیال حدوث مصائب وآلام

از برای خود می کند، وهیچ ذهن او وقوع مکروهات ، وخیال حدوث مصائب وآلام از برای خود می کند ، وهیچ ذهن او

ملتفت خیال اموری که موجب فرح وسرور گردد نمی شود ، مثل تصور کردن مردان اولاد وعیال ، وتلف اموال ، وابتلا به

انواع بیماری، وگرفتاری به ذلت وخواری ، وغالب شدن دشمنان ورسیدن اذیت به او از دیگران.

واز جمله افکار فاسده وسوسه در عقاید است ، به حدی که مودی به شک نمی شود ومنجر به شبهه نمی گردد، بلکه

مجرد حدیث نفس باشد ، والا موجب خروج از ایمان می گردد وقادح در یقین می گردد.

مشاهده در کتاب معراج السعاده - ملا احمد نراقی (ره) - ص 98 تا99

1- از امام صادق(علیه السلام) فرمودند: 

به راستی سخترین مردم در بلاء پیغمبرانند وسپس آن کسانی که پهلوی آنانند، سپس به ترتیب مقام ومنزلتی که نزد خدا دارند.

2- از عبدالرحمن بن حجاج، گوید: نزد امام صادق(علیه السلام) نام بلا ء برده شد وآنچه که خدای عزوجل مومن را بدان مخصوص

ساخته است، پس فرمود که:

از رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) پرسیدند از سخترین مردم از نظر بلا در دنیا، پاسخ فرمود: پیغمبرانند ، سپس هر که به آنها

بیشترمانند است به حسب ترتیب ، ومومن هم بعد از آن به اندازه ایمان وخوبی کردارش گرفتار می شود ، هر که ایمانش درست

وکردارش خوب است بلای او سخت است وهر که ایمانش سست وکردارش ناتوان است، گرفتاری او کم است.

3- از امام صادق (علیه السلام) که فرمود:

راستی مزد بزرگ با بلای بزرگ است، ، وخدا مردمی را دوست ندارد جز اینکه آنها را گرفتار کند .

مشاهده از کتاب اصول کافی- مرحوم شیخ کلینی- باب سختی بلای مومن - ص 81

تنها به این نکته توجه داشت که هر چند همسر آزاری از سوی هرکس ، نادرست است ، اما این می تواند

برای همسر آزار دیده  فرصتی برای تکامل وتقرب به خداوند باشد . نباید فراموش کنیم که یکی از راههای

خودسازی وتکامل معنوی صبر بر سختی های زندگی است وبد اخلاقی همسر می تواند یکی از این سختی

هاباشد . از این رو صبر به خاطر خداوند که در ادبیات دین از آن به عنوان « احتساب» یاد می شود ودر

یکی از روایات نیز به آن اشاره شده ، می تواند عاملی برای پاکی دل وتقرب به خداوند باشد. پاداشی که در

روایاتصبر بیان شده به جهت همین اثر تکاملی آن است . پاداش صبر بر بداخلاقی عامل تشویق وترغیب

به صبراست که زمینه تکامل ونورانیت باطن را به وجود می آورد . خداوند از طریق این پاداش ها

می خواهد مردمرا به این سمت سوق دهد تا از فواید معنوی آن بهرمند شوند . نکته ای که باید به آن

توجه داشت اینکهنباید بداخلاقی را تنها از منظر زندگی زناشویی نگریست؛ بعد دیگر آن حیات معنوی

وتکامل الهی انسان است.

مشاهده در کتاب کانون مهرورزی - جلد اول - عباس پسندیده - ص 193