در مصباح شیخ است که روایت کرده ابو حمزه ثمالی که امام زین العابدین (علیه السلام ) در ماه رمضان بیشتر از شب را نماز می کرد وچون

سحر میشد ایندعا میخواند.

معبودا ادب مکن ما را به شکنجه ات وتوطئه مکن برایم با نقشه هایت از کجا خیر یابم پروردگارا ویافت نشود جز او از طرف تو واز کجا نجاتی

دارم وتوانایی برآن نیست جز به کمک تو نه آنکه خوش کند بی نیاز است از یاریت ورحمتت ونه آنکه بنماید ودلیری کند برتو ورضایتت بخوید

بیرون رود از نیرویت یارب یارب یارب

حمد از آن خداییست که فریادش کنم هرگاه خواهم برای حاجتم وخلوت کنم با او هر جا خواهم برای راز دلم بی واسطه وحاجتم را برآورد

حمداز خدایی که جز اورا نخوانم گر بخوانم دیگری را اجابت نکند دعایم را.

حمد از آن خدایی است که بخواهم از او وبه من بدهد گر چه من بخل ورزم چون وامی از من خواهد حمد از آن خدایی است که فریادش

کنم هر گاه خواهم برای حاجتم وخلوت کنم با او هر جا خواهم برای راز دلم بی واسطه وحاجتم را برآورد حمد از خدائی که جز او را نخوانم

گر بخوانم دیگری را اجابت نکند دعایم را .

می خوانمت ای آقایم بزبانی که لالش کرده گناهش پروردگارا رازت گویم با دلی که هلاکش کرده

وبشنو دعایم را ای بهترین کسیکه خوانده اورا خواننده ای وافضل کسیکه امیدواری امیدش داشته بزرگ شده آقایم آرزویم وبداست کردارم

به من بده از عفوت بقدر آرزویم ومواخذه مکن مرا به بدترین کردارم زیرا کرمت برتر است از مجازات گنهکاران و علمت اکبراست از کیفر

تبهکاران ومن ای آقایم پناهنده ام به فضلت گریزانم از تو بسوی تو وخواستار وفا به وعده ات هستم.

مشاهده از مفاتیح الجنان - مرحوم شیخ عباس قمی - دعای ابوحمزه ثمالی