براساس این اعتبار می گوییم هر انسانی غیر از آدم وعیسی (علیها السلام)از نطفه آفریده شده است ونطفه از مواد غذایی ومواد - شامل گوشت حیوانات ، میوه ها ، درختان، مواد معدنی وامثال این ها - همه به زمین باز می گردند ؛ پس می توان مبدا آفرینش هر انسانی را از خاک دانست .

برخی آیات تنها درباره شخص حضرت آدم (علیه السلام) است وبرخی دیگر ممکن است عمومیت داشته باشد ودر مورد همه انسان ها به کار رود: 

انی خالق بشرا من صلصال من حما مسنون* فاذا سویته ونفخت فیه من روحی فقعوا له ساجدین؛ « من از گل خشکیده ای که از گل بدبویی گرفته شده ، بشری می آفرینم. هنگامی که او را درست وآراسته کردم واز روح خود به آن دمیدم ، برای او به سجده افتید».

انی خالق بشری من طین* فاذا سویته ونفخت فیه من روحی فقعوا له ساجدین؛« من از گل بشری می آفرینم . هنگامی که آن را درست وآراسته کردمواز روح خود در آن دمیدم ، برای او به سجده افتید».

مشاهده در کتاب انسان شناسی در قرآن آیت الله مصباح یزدی -محمود فتحعلی- ص39 تا 40